Toen we begonnen na te denken over de interactie van bitcoin met energie, werd het duidelijk dat de waarde ervan fundamenteel gebaseerd is op de energie die wordt gebruikt bij de productie van de bitcoin. In een vrije markt wordt de prijs van een widget bepaald door de productiekosten plus de eventuele winstmarge die nodig is van productie tot consument. De waarde van een widget (in dit geval bitcoin) wordt bepaald door de kosten om de widget te vervaardigen, plus de verschillende niveaus van winstmarge die nodig zijn om van de productie naar de consument te komen. Als een innovatie niet voldoende exclusiviteit heeft, zullen andere bedrijven dit als arbitrage zien en proberen aan een deel of zelfs aan de vraag te voldoen. We verwachten dat het ecosysteem van leveranciers in de loop van de tijd zal concurreren om de vraag naar hun producten totdat de prijs een minimaal aanvaardbare winstmarge weerspiegelt voor alle partijen in de toeleveringsketen, productie en verkoop. Bijkomende innovaties op het gebied van de productietechniek, de inkoop van materialen of de arbeidskosten kunnen de ene producent een tijdelijk voordeel geven ten opzichte van de andere en kunnen genieten van een periode van grotere winstgevendheid – dat wil zeggen totdat de andere producenten vergelijkbare voordelen implementeren en de totale prijs voor het product omhoog gaat. lager.
Adam Smith noemde dit de onzichtbare hand, of wat moderne economen het principe van economisch evenwicht noemen. In een vrijemarktsysteem, waarin actoren handelen om hun winsten te maximaliseren (iets dat zeldzaam is), zal dit leiden tot het uiteindelijke voordeel van de samenleving door het bevredigen van de vraag tegen de optimale economische waarde. Hoewel we misschien nooit een echt optimaal uitwisselingspunt zullen bereiken, zijn de voordelen van het verlagen van de prijzen en het verbeteren van de kwaliteit duidelijk in een breed scala van industrieën, van computergebruik tot transport. Begin jaren tachtig kocht mijn vader een IBM PS/2 Model 25 in 16 kleuren met 10 MB opslag voor ongeveer $ 7.000. Over veertig jaar wordt diezelfde IBM overklast door een smartphone uit Azië die slechts $70 kost. Dit apparaat heeft veel meer mogelijkheden dan deze IBM en tegen een fractie van de kosten. Jeff Booth onderzoekt de door technologie veroorzaakte deflatie in zijn nieuwe boek The Price of Tomorrow.
Over 40 jaar kan een computer een capaciteitstoename van 100.000% en een kostendaling van 99% hebben. Waarom kunnen we niet hetzelfde zeggen over de auto?
Toen ik mijn Range Rover in 1977 kocht, kostte het me ongeveer $ 14.000. Het huidige Range Rover-model kost bijna tien keer zoveel, maar biedt slechts marginaal meer mogelijkheden. Waarom ondervonden auto’s niet hetzelfde deflatoire technologische effect als computers? De kosten van grondstoffen die worden gebruikt om auto’s te maken, zoals staal, aluminium en koper, zijn in die periode gestegen. De kosten voor het exploiteren van een autofabriek en het vervoeren van 2 ton voertuig naar het verkooppunt zijn in die periode ook aanzienlijk gestegen.
Voor minder dan de helft van de prijs kun je een veel capabelere en comfortabelere SUV met veel functies kopen. Dit staat ver af van mijn off-roader uit de jaren 70. In 1977 kostte de eenvoudigste VW Kever ongeveer $3.000. Tegenwoordig kosten soortgelijke goedkope Aziatische auto’s met dezelfde schaarse specificaties tegenwoordig meestal ongeveer $6.000. Wat met deze cijfers moeilijk te zien is, is het inflatoire effect van de devaluatie van de munt – in dit geval de Amerikaanse dollar. De dollar van 1977 had vandaag het equivalent van $5,19 aan koopkracht. Anders gezegd: een dollar uit 2024 heeft evenveel koopkracht als een dollar uit 1977. Het is een vermindering van 80% van de koopkracht. Een basisauto van $6.000 in 2024 kost je $1.140 dollar in 1977. Een IBM van $7.000 zou in 2024 bijvoorbeeld ruim $35.000 waard zijn geweest. Dit maakt de iPhone van $ 70 een echt koopje!
Hoe komt het dat de technische deflatoire effecten van een computer de inflatie zo veel hebben kunnen overtreffen, terwijl dat van een auto niet het geval is? Kort gezegd zijn er twee redenen: schaarste en energie. Eén smartphone heeft 278 kWh en 120 gram grondstoffen nodig. Volgens MDPI heeft een auto ongeveer 17.000 kWh en 5.000.000 gram grondstoffen nodig. Elk product heeft een winstmarge voor de producent die vergelijkbaar is met 10%. Hoewel technologie een geweldige manier is om veel uitdagingen op te lossen, zoals efficiëntie en miniaturisering. Het kan de fysieke en energiebronnen die nodig zijn in het productieproces van iets ter grootte van een voertuig niet verminderen.
Bitcoin heeft ook productiekosten gebaseerd op de energie die wordt gebruikt om een bitcoin te produceren. De hoeveelheid energie die nodig is om 1 bitcoin te creëren is toegenomen tot 800.000 kWh, ondanks het feit dat we vooruitgang hebben geboekt in het verbeteren van de efficiëntie waarmee we de energie die we verbruiken omzetten in bitcoin. Dit brengt de waarde van één Bitcoin in 2024 rond de $66.000, inclusief een gemiddelde winstmarge van 10%.
Wat betekent dat? Dat de prijs van Bitcoin uitsluitend wordt bepaald door de productiekosten van een bitcoin.
Het is niet waar, maar de prijs van bitcoin wordt door deze factor bepaald. Het is op dit punt dat de productiekosten en de huidige marktprijzen een evenwicht hebben bereikt. Hierdoor kan de producent voldoende winst maken om voor zijn eigenbelang te blijven produceren, terwijl de consument kan profiteren van een eerlijke prijs. Een van de meest verbazingwekkende dingen van bitcoin is dat het een echte markt is. De onzichtbare hand, zonder de macht van een monopolie of de overheid om de markt te controleren, zal beide krachten naar dit evenwicht duwen. De kosten voor het produceren van een Bitcoin kunnen worden gebruikt om de waarde van die bitcoin te bepalen. Er wordt energie gebruikt om bitcoin op deze manier te waarderen.
Laat ik dezelfde aanpak gebruiken om deze paradox vanuit een ander perspectief te bekijken. Mijn Range Rover uit 1977 wordt ook wel de Range Rover Classic D genoemd. Ongeveer vijf jaar geleden kocht ik de truck in Kenia. Het kostte me ongeveer $ 5.000. De truck verkeerd in perfecte staat, heeft nooit schade gehad en is 100% roestvrij. Het was het equivalent van wat vaak een schuurvondst wordt genoemd: een perfect exemplaar voor een functionele restauratie. Een soortgelijke auto in Kenia kostte een paar dollar boven de marktwaarde vanwege de staat van het voertuig. In Groot-Brittannië zou een auto van vergelijkbare kwaliteit (ervan uitgaande dat er nog steeds roestvrije exemplaren zijn) veel duurder zijn. Een vrachtwagen in Kenia die volledig is gerestaureerd en in originele staat verkeert, kan voor $15.000 worden verkocht, maar een gerestaureerde vrachtwagen in Groot-Brittannië kost minstens tien keer zoveel. Wat is de reden voor zo’n verschil tussen twee dingen die in wezen identiek zijn? Het isolement van economieën is de belangrijkste reden.
In Kenia hecht de economische pool waarin ik werk niet op dezelfde manier waarde aan dit voertuig als de economische pool in Groot-Brittannië. De arbitrage zou zeer lucratief kunnen zijn als ik de vrachtwagen via mijn Starlink-verbinding naar Groot-Brittannië zou sturen. Maar het vervoeren van voertuigen werkt niet op die manier. Het zou een enorme onderneming zijn om deze vrachtwagen vanuit mijn Keniaanse naar mijn Britse economische pool te vervoeren. Dit zou veel papierwerk (aan beide kanten), transportkosten en andere onverwachte kosten met zich meebrengen om ervoor te zorgen dat het werk dat ik in Kenia deed aan de Britse vereisten zou voldoen. Heeft het financieel zin? Mogelijk. Moet ik de moeite doen omdat het mijn tijd waard is? Echt niet. Bovendien houd ik van mijn truck en overwaardeer ik hem emotioneel.
Ook de energiesector wordt door dit isolement getroffen. De waarde van een eenheid elektriciteit kan negatief zijn als een producent in West-Texas deze probeert te verkopen aan een staatspool terwijl de wind waait en de zon over de hele staat schijnt. Het zou betekenen dat iemand zijn energie moest kopen. Iemand die in Californië een elektrisch voertuig oplaadt, kan vanwege een piekvraag een toeslag in rekening worden gebracht, waardoor de energiekosten verdubbelen. Texas zou een geweldige bron van goedkopere elektriciteit zijn voor de Californische Tesla-rijder, en Texas zou zijn energie ook maar al te graag aan elke koper willen verkopen. Deze twee energiebronnen zijn geïsoleerd. Het is onmogelijk om één joule van Texas naar Californië te verplaatsen zonder papierwerk of transportkosten van de overheid. Arbitrage is niet mogelijk.
Een kleine waterkrachtproducent is geïsoleerd in een klein economisch gebied in Noordwest-Zambia. De lokale gemeenschap is de enige die de elektriciteit die zij produceren kan kopen. Ze zouden het zelfs niet voor $ 0,01 verkopen. Een dorp 100 km verderop betaalt bijna $ 1,00 per uur voor elektriciteit die wordt geproduceerd door een mini-zonnenetwerk. Ze zouden graag wat goedkope elektriciteit willen. Helaas kan een hobbelige en stoffige Afrikaanse weg van 100 km niet worden gebruikt om zelfs maar één joule te verplaatsen. Economisch isolement heeft ertoe geleid dat de arbitragemogelijkheid verloren is gegaan.
Hoewel ik er niet zeker van ben dat Satoshi het vanuit dit perspectief heeft bekeken, Bitcoin-mining is een netwerk waarmee elke energiebron op de wereldmarkt kan worden aangesloten.. U kunt op elk moment elektriciteit verkopen aan een bereidwillige koper door simpelweg een mijnwerker met internet te verbinden. Dit eenvoudige stukje technologie maakt het mogelijk om energiepools op een ongekende manier met elkaar te verbinden. Bitcoin is een niet door de overheid gecontroleerde, op internet gebaseerde, realtime energiemarkt die 24/7, 365 dagen per jaar open is.
De onzichtbare hand zal altijd de huidige hasjprijs bepalen. Het bedrag in bitcoins dat is betaald aan de mijnwerker die 1TH/s voor één dag heeft ingediend. Deze waarde vertegenwoordigt hoeveel een mijnwerker kan verdienen door zijn machines te laten draaien en – dankzij mijnbouwpools – kan dit bedrag worden betaald in zeer kleine werkeenheden. Als u bijvoorbeeld een mijnwerker van 100TH/s een uur lang laat draaien, verdient u 1/24ste van de prijs. Dit bedrag wordt in uw portemonnee gestort. Hetzelfde geldt voor iedereen, overal en op elk uur van de dag. Met deze hasjprijs kunt u de prijs berekenen van alle elektriciteit die u wilt verkopen.
Als uw 24J/T Whatsminer bijvoorbeeld een M50s is, ontvangt u bijvoorbeeld om 07:34 uur Oost-Afrikaanse tijd, op 5 oktober 2024, $0,078 voor elke kWh, en $0,103 als het een 18J/T Antminer is. De cijfers kunnen veranderen als de prijs van bitcoin verandert, maar u zult moeten bepalen of er een concurrerender aanbod beschikbaar is bij uw lokale economische groep. Ze zeggen bereidwillige koper, enthousiaste verkoper.
Het Bitcoin-netwerk maakt de voltooiing van de energiemarkt mogelijk door in realtime als marktplaats te fungeren. Joule-paradox: energie bepaalt de prijs van Bitcoin en bitcoin bepaalt de waarde van energie.
Houd er rekening mee dat ik het woord waarde heb gebruikt, niet prijs. Prijs is wat je uitgeeft en waarde is wat je krijgt, zoals een oude vriend altijd zei. Dit is ook waar. Het is waar dat de waarde van bitcoins afhangt van de kosten en energie-inputs, maar de marktkrachten bepalen de uiteindelijke prijs. De bitcoinwaarde bepaalt de prijs van een eenheid, maar het is de koper die beslist of hij deze wil accepteren of niet.
Wanneer we het verband tussen bitcoin en zijn energie in deze paradox beschouwen, wordt het duidelijk waarom Satoshi’s proof-ofwork-model en zijn systeem van marktregulering via de moeilijkheidsaanpassing zo briljant zijn. Bitcoin zou minder waardevol zijn als een van deze functies niet aanwezig zou zijn. Deze eenvoudige realisatie is de sleutel. Energie is de basisgrondstof waarop alle producten met toegevoegde waarde worden geproduceerd Bitcoin is de puurste manifestatie van energie in geld. Bitcoin zou niet beter zijn dan andere fiatgeldsystemen als we de energie zouden verwijderen. Wanneer iemand je vertelt dat ethereum een milieuvriendelijkere cryptocurrency heeft, onthoud dat dan. Geen enkel ander geldsysteem is op energie gebouwd.
Philip Walton heeft een gastartikel geschreven. De meningen van Philip Walton zijn alleen die van hen en niet die van BTC Inc. of Bitcoin Magazine.
“Dit artikel is geen financieel advies.”
“Doe altijd je eigen onderzoek voordat je enige vorm van investering doet.”
“DagelijksCrypto is niet verantwoordelijk voor activiteiten die u buiten DagelijksCrypto uitvoert.”
Bron: bitcoinmagazine.com
